„Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ja jestem bramą owiec.”
Słowa Pana Jezusa z ostatniej niedzieli pokazują jak bardzo Bóg szanuje naszą wolną wolę.
Brama to konstrukcja statyczna. Owca sama musi wejść przez bramę by znaleźć się w bezpiecznej zagrodzie, Ona musi wybrać drogę do bramy, nie zboczyć z tej drogi i sama musi przez tą bramę przejść. Oczywiście owce są zaganiane, pilnują ich pasterze.
Skoro Jezus jest bramą, to znaczy, że On na nas czeka. Zaprasza nas by przez niego przejść do bezpiecznej zagrody, ale tylko zaprasza. Jeśli wybierzemy inną drogę, ze smutkiem nam na to pozwoli, bo szanuje naszą wolną wolę.
Oczywiście tak jak te owce i my mamy swoich pasterzy którzy prowadzą nas do tej bramy. Tymi pasterzami są różne osoby których spotykamy na dogach naszego życia, ale pewnie też sytuacje, wydarzenia, może i nasi aniołowie stróżowie. Jednak najważniejsze jest to czy chcemy podążać w stronę bramy którą jest Jezus Chrystus.
Czy warto, pewnie że tak, w końcu za tą bramą czeka na nas „życie i to życie w obfitości”
