Różaniec to niezwykła modlitwa.
Mi samemu różaniec towarzyszył od zawsze. Najpierw postrzegałem go jako nudną znienawidzoną modlitwę do której odmawiania zachęcała a czasem wręcz przymuszała mnie mama, potem jako modlitwę dewotek, a potem w zadziwiający sposób różaniec stał się dla mnie ostatnią deska ratunku w trudnych momentach mojego życia.
Był wreszcie taki czas gdy poznałem nowennę pompejańską. Trzy części różańca codziennie. Gdy pierwszy raz zaczynałem odmawiać tą nowennę, myślałem że się nie da. Okazało się jednak że się da, a różaniec daje siłę do pokonywania różnych trudności życia.
Często zastanawiam się jak należy dobrze odmawiać tą modlitwę, tak by nie było to tylko klepanie zdrowasiek. Myślę że idealny przepis na tą modlitwę zostawił nam Jan Paweł II w liście o różańcu. To jest ideał odmawiania tej modlitwy.
Różaniec to jednak też modlitwa, którą możemy odmawiać wykonując codzienne czynności, choćby odmawiać go w podróży. Wówczas trudno o medytację o jakiej pisał papież, wówczas często ten różaniec odmawiany jest niezbyt dokładnie, czasem niedbale, a mimo to ma wielką siłę. Skąd ta siła nawet w niedbale odmawianych zdrowaśkach?
Myślę że w fakcie iż mimo całej niedbałości zwracamy naszą uwagę w stronę życia Jesusa prosimy o wstawiennictwo Jego Matkę i pokładamy w Niej ufność. Podsumowując myślę iż skuteczność tej modlitwy zależy właśnie od naszej ufności i wiary. Jeśli wiary więcej tym modlitwa milsza jest Bogu i skuteczniejsza.
Zachęcam więc do wzięcia do rąk różańców i z wiarą i ufnością odmawiania tej modlitwy nie tylko w październiku. Gwarantuje iż zadziwi Was moc tej modlitwy.
W październiku natomiast tu na blogu, codziennie od poniedziałku do piątku kolejne tajemnice. Zapraszam do fascynującej wędrówki po tajemnicach naszego zbawienia. Już od jutra, codziennie przez cały październik.
I zapraszam do wspólnej modlitwy, takiej z wiarą bo: „„Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: „Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze!”, a byłaby wam posłuszna.”
