Adwentowe Opowieści Małżeństwo

190. Józef i Żona Polifara- czy warto być wiernym?

Przed Wami opowieść o Józefie- niewolniku u wysokiego urzędnika w armii Faraona Potifara  i jego relacji z żoną Potifara. Ta opowieść, zaczerpnięta z kart Starego Testamentu, niezwykle pasuje do obecnych czasów. Nie jest bowiem tajemnicą iż wielu troszczy się o swoją karierę przez łóżko. Wielu decyduje się na układ, w którym ciałem płaci za awans czy pozycje w firmie. To taki bardziej ukryty sponsoring. Ilu nie potrafi także oprzeć się pokusie innego mężczyzny czy kobiety, których spotyka w swoim zawodowym życiu. Romans upaja szczęściem, ale ostatecznie niszczy, a czasem odmowa romansu wydaje się że może wiązać się z bardzo złymi konsekwencjami.

Polifar, wysoki urzędnik w armii Faraona nabywa nowego, niespełna 30-letniego niewolnika Józefa. Józef to niezwykle przytony, charyzmatyczny mężczyzna. Polifar szybko zauważa, że Józef to także bardzo pobożny człowiek, a dzięki swej relacji z jego Bogiem, wychodziło mu wszystko, czegokolwiek się podejmował. Szybko zatem awansował. Wkrótce Polifar czyni go zarządcą swojego domu i majątku. Ta decyzja była doskonała. Odkąd bowiem Józef zajmował się majątkiem swojego pana, ten nie musiał nic robić, jego dobra się pomnażały. Józef wiedział, że to wszystko dzięki łaskawości Boga.

Wtedy to, „zwróciła na niego uwagę żona jego pana i rzekła do niego: «Połóż się ze mną». On jednak nie zgodził się i odpowiedział żonie swego pana: «Pan mój o nic się nie troszczy, odkąd jestem w jego domu, bo cały swój majątek oddał mi we władanie. On sam nie ma w swym domu większej władzy niż ja i niczego mi nie wzbrania, wyjąwszy ciebie, ponieważ jesteś jego żoną. Jakże więc mógłbym uczynić tak wielką niegodziwość i zgrzeszyć przeciwko Bogu?» I mimo że go namawiała codziennie, nie usłuchał jej i nie chciał położyć się przy niej, aby z nią żyć.” (Rdz 39, 7-10) Józef wykazał się tu dużą męskością, nie złamał swoich zasad i nie zgrzeszył przeciwko Bogu. Patrząc jednak na to postawę, po ludzku, to wielu by powiedziało, że z Józefa ciota. Jaki bowiem mężczyzna, odrzuca zaloty kobiety. Ok. bał się może, że jego Pan o wszystkim się dowie, że starci posadę, ale jak podaje Pismo Święte, jego decyzja nie była tym podyktowana, on nie chciał zgrzeszyć przeciwko Bogu i nie chciał zrujnować życia innemu mężczyźnie, zwłaszcza że tyle od niego otrzymał.

Jak łatwo, w chwilach pokus, na imprezach integracyjnych w pracy, szkoleniach lub gdziekolwiek indziej, zapomnieć o tym, że samą zdradą- jeśli nawet nie wyjdzie na światło dzienne- rozwalamy świat innych osób: męża/ żony (swoich i tej drugiej osoby) świat dzieci, oraz przede wszystkim grzeszymy przeciwko Bogu.

Wracając do opowieści o Józefie, żona Polifara nie ustępuje: „Pewnego dnia, gdy wszedł do domu, aby spełniać swe obowiązki, i nikogo z domowników tam nie było, uchwyciła go ona za płaszcz i powiedziała: «Połóż się ze mną!» Lecz on [wyrwał się], zostawił płaszcz w jej ręku i wybiegł na dwór.” (Rdz 39, 7-10) To piękna lekcja. Wielu bowiem próbuje dyskutować, walczyć. Chce utrzymać przyjacielskie relacje ze znajomym lub znajomą w pracy, odmawiając jej lub jemu czegoś więcej. Tymczasem, właśnie trzeba uciec, przeciąć to, zostawić. Nie zawsze kończy się to dla nas dobrze. Zwłaszcza, jeśli tym kimś kto proponuje bliższe relacje, jest ktoś wpływowy. Tak było u Józefa, zapłacił on za wierność swoim zasadom i Bogu wysoką cenę: odrzucona kobieta, skarży się bowiem swojemu mężowi, kłamiąc na Józefa, że ten chciał zbliżyć się do niej, a kiedy ona zaczęła krzyczeć uciekł, porzucając swój płaszcz. „Kiedy pan jego usłyszał te słowa swej żony, która mu dodała: «Tak postąpił ze mną twój sługa!» – zapałał wielkim gniewem. Polecił schwytać Józefa i oddać go do więzienia, gdzie znajdowali się więźniowie faraona.” (Rdz 39, 19-20) Totalna klapa, prawda?

Józef stracił wszystko, co do tej pory zbudował. Był niewolnikiem, ale był też zarządcą w domu swojego pana. Odmówił intymnej relacji z żoną swojego pana, odrzucił jej zaloty, uciekł przed nią. Zło uderzyło w niego ze zdwojoną siłą. Kłamstwo użyte przeciwko niemu, doprowadziło go do więzienia. W tym wszystkim, zachował jednak to co najcenniejsze, szacunek do samego siebie i relacje z Bogiem. Wyobrażam sobie, w więzieniu, jako kogoś wciekłego na to co mu się przydarzyło, smutnego, ale równocześnie, kogoś kto nie stracił godności i wewnętrznego pokoju, kogoś kto śpi spokojnie, wie że wszystko jest w rękach Boga, a on postępuje sprawiedliwe. Czy było by tak, gdyby zgodził się na zaloty żony jego pana?

Jak pokazuje dalsza część historii Józefa, odmowa zdrady i wierność Bogu była dla niego koniec końców opłacalna. Już w więzieniu Józefowi wiodło się dobrze, zjednał sobie naczelnika więziennego, a jakiś czas potem z więzienia dotarł wprost na dwór faraona. Tam został pierwszym po faraonie i powiedział faraon Józefowi: «Oto ustanawiam cię rządcą całego Egiptu!» Po czym faraon zdjął swój pierścień z palca i włożył go na palec Józefa, i kazał go oblec w szatę z najczystszego lnu, a potem zawiesił mu na szyi złoty łańcuch. 43 I kazał go obwozić na drugim swym wozie, a wołano przed nim: «Abrek!»” (Rdz 41, 41-43)

Tak, trochę to trwało. Józef spędził w więzieniu kilka lat. Już jednak wtedy Bóg go wspomagał, a ostatecznie nagrodził go pozycją pierwszą po Faraonie.

Tak właśnie jest i obecnie. Wierność zasadom, Bogu i swojemu małżonkowi, mimo że przez jakiś czas może się wydawać bezsensowna, przestarzała- powodująca więcej strat niż korzyści, koniec końców przyniesie wielkie zaszczyty i doprowadzi do chwili, gdy będziemy się czuć jak królowie. Zawsze zatem, gdy pojawia się pokusa, zbyt wielka by sobie z nią poradzić, trzeba wzorem Józefa, uciekać jak tchórz, nawet mimo wielu strat. Straty bowiem będą tylko pozorne. Wierność zostanie nagrodzona i to obficie.

——————————————————–

Adwentowe Opowieści- biblijne pary, w każdą sobotę adwentu: 8, 15 i 22 grudnia, a także dodatkowo 24 grudnia, zawsze o 6 rano. Za tydzień kolejna.

W ubiegłym tygodniu: „Abraham i Sara- niepłodność pod kontrolą Boga”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *