W ostatnich dniach, przypadkowo natknąłem się na poniższy fragment, przeglądając Pismo Święte.Oddaje ono klimat czasu, który przeżywamy. Dziś Dzień Zaduszny. Pochylamy się zatem nad grobami naszych bliskich. Powracają do nas we wspomnieniach. Przypominamy sobie, jak byli tu z nami, jak trudzili się, jak dążyli do zdobywania kolejnych życiowych celów. Na naszych cmentarzach mijamy zatem ludzi sukcesu i porażki, bogatych i biednych. W perspektywie wieczności wszyscy oni są jednak równi.
Podnieście oczy ku niebu
i na dół popatrzcie ku ziemi!
Zaiste, niebo jak dym się rozwieje
i ziemia zwiotczeje jak szata,
a jej mieszkańcy wyginą jak komary.
Lecz moje zbawienie będzie wieczne,
a sprawiedliwość moja zmierzchu nie zazna. (Iz 51,6)
Bóg w posługując się prorokiem Izajaszem, w wyżej cytowanym fragmencie przypomina nam że życie ludzkie jest kruche. Wszyscy umrzemy, a trwałość życia ludzkiego w perspektywie Boskiej jest tak niewielka, że porównuje go do życia i wyginięcia komarów. Cóż, tyle warte są te nasze ziemskie boje i starania?Niekoniecznie, bo przecież dążąc do zbawienia musimy iść przez życie na „pełnym gazie”. Mamy uczynić sobie ziemie poddaną, mamy osiągać sukcesy, mamy pomnażać swoje talenty. Z tego będziemy rozliczani. Tylko że całe te nasze ziemskie starania, nie mogą przesłonić, głównego naszego celu, jakim jest zbawienie.
Zbawienie lub potępienie, One będą wieczne.
Jak zatem osiągnąć zbawienie?
Słuchajcie Mnie, znawcy sprawiedliwości,
narodzie biorący do serca moje Prawo!
Nie lękajcie się zniewagi ludzkiej,
nie dajcie się zastraszyć ich obelgami! (Iz 51, 7)
To podążanie za wskazówkami Boga, to słuchanie jego głosu, to życie według zasad, które On nam daje.
Oczywiście takie życie łatwe nie jest. Takie życie może nieść ze sobą obelgi i zniewagi tych, którym nie po drodze zasady życia ewangelią. Pamiętajmy jednak, że Boska sprawiedliwość będzie trwać na wieki, jeśli zatem nie chcemy „wyginąć na wieki” a chcemy osiągnąć szczęście wieczne, warto podążyć drogą za Jezusem.
