Wydawałoby się, że w Kościele mamy tylko dwa miesiące w roku szczególnie dedykowane Maryi: maj i październik. Nic bardziej mylnego, bo przecież na wskroś Maryjny okres właśnie przeżywamy – Adwent.
Pierwsze Msze Święte, sprawowane o wschodzie słońca: roraty to Msze dedykowane Maryi. Stąd brak filetowego koloru szat liturgicznych, jaki obowiązuje przez cały Adwent. W Adwencie Kościół w szczególny więc sposób zwraca swoją uwagę w stronę Maryi i jest to pomysł genialny.
Adwent to przecież wspomnienie tego okresu, znanego wszystkim rodzicom- okresu oczekiwania na dziecko. Ile radości, ale też ile trudów, a czasem niestety trudności niesie z sobą ten czas wiedzą najlepiej rodzice. Największy trud ponosi w tym czasie kobieta. To w niej rozwija się nowe życie, to ono przez 9 miesięcy otacza to życie bezpośrednią opieką, to ona znosi wszystkie niedogodności tego okresu. My faceci, mamy za zadanie, jedynie najlepiej jak potrafimy zaopiekować się matką naszego dziecka.
Adwent u Maryi zaczął się od zwiastowania. Ten moment odpowiada tej chwili w której kobietą dowiadują się o ciąży. Ten moment był u Matki Boskiej wyjątkowy. Informację o dziecku nie zaczerpnęła z symptomów swojego organizmu, potwierdzonych testem ciążowym czy z informacji od lekarza, ale od samego Anioła. Ciąża stała się na dodatek faktem, mimo iż nigdy nie współżyła. Ile radości, ale też ile zmartwień i niepewności taka sytuacja musiała nieść? Może dla Maryi tych niepewności nie było wiele, była na pewno głębokiej wiary dziewczyną i ufała Bogu, ale mimo wszystko to sytuacja niezwykła.
Potem wszelkie trudy ciąży. Nie użalanie się nad swoim stanem, ale pomoc innym- wędrówka i usługiwanie Świętej Elżbiecie, a potem konieczność wędrówki na spis ludności ze Św. Józefem, już w zaawansowanej ciąży. Jaki to musiał być trud, wiedzą tylko matki.
Adwent to zatem czas podziękowania Maryi za ten trud i czas oczekiwania razem z nią na narodziny Syna Bożego.
