Wiara

320. Różaniec: Nagroda

Ostatni fragment Różańca to cześć chwalebna. Zmartwychwstanie, Wniebowstąpienie, Zesłanie Ducha Świętego, Wniebowzięcie Matki Boskiej i ukoronowanie jej na królową Nieba i Ziemi.

Czym bardziej będziemy podążać drogą naszego życia za Jezusem i w Niego będziemy wpatrzeni, tym bardziej, jeszcze tu na ziemi poczujemy radość Zmartwychwstania.

Z zazdrością patrzę na ludzi dużej, głębokiej wiary. Często, życie ich nie rozpieszcza, wiele w ich codzienności trudów, cierpienia,niesprawiedliwego potraktowania przez innych. Wiara jaką posiadają uskrzydla ich na tyle, że są ponad tymi problemami życia codziennego. Nie oznacza to, że cechuje ich pozorny luz czy wesołkowatość, że mają na wszystko pisząc kolokwialnie wywalone. Martwią ich te liczne problemy, boją się i nie chcą cierpienia, ale wpatrzenie w Jezusa, i zaufanie mu bez reszty, powoduje iż cechuje ich niezwykła pogoda ducha, wewnętrzny spokój i prawdziwa radość, choć czasem jest to tylko radość wewnętrzna. Ich oczy są pełne ciepła, miłości i optymizmu, często wbrew temu co dzieje się wokół nas. Ta miłość swoje źródło bierze z relacji z Bogiem, z napełnieniem ich Duchem Świętym.

Droga do takiej kondycji duchowej nie jest prosta, wymaga zaangażowania z naszej strony. Modlitwa, Eucharystia, Spowiedź i Pismo Święte, to sposoby na poznawanie Boga.

Różaniec jako modlitwa kontemplacyjna prowadzi,przez Maryję do poznania  i obcowania z Jezusem. Nie bez powodów Maryja w licznych- uznanych przez Kościół – objawieniach prosi o modlitwę na różańcu. Odmawiajcie różaniec codziennie- słyszymy. Warto więc za tym zaproszeniem naszej Matki pójść, wziąć do ręki różaniec, i dzięki tej modlitwie zapraszać Jezusa do swojego życia, zmieniać siebie a nawet Świat.

Przepiękna to nagroda,prawda?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *