Zaczynamy wyjątkowy okres w roku. Wielki Post. Dziś Środa Popielcowa, posypiemy głowy popiołem na znak pokuty. Jest to jeden z czterdziestu dni pokuty i nawrócenia. Potrzebujemy takiego czasu by zadbać o relacje z Bogiem, by wyzbyć się tego co nas od Boga oddziela. Jestem pewien, że jeśli naprawimy relacje z Bogiem to i relacje z innymi ulegną poprawie i staniemy się lepszymi także dla samych siebie.
Jest taka pieśń, której słowa zawsze do mnie wracają na początku Wielkiego Postu.
„Nie zamykajmy serc,
zbawienia nadszedł czas.
Gdy Chrystus puka w drzwi,
może ostatni raz.”
Jaka jest zatem Twoja relacja z Bogiem?
Czy znajdujesz dla niego czas?
Czy pamiętasz o Nim w wirze codziennego życia?
Czy jest dla Ciebie punktem odniesienia do całego Twojego życia?
Czy Twoje postawy, decyzje, zachowanie pokazuje, że jesteś człowiekiem wierzącym?
Nawet Święci popełniają grzechy, ale co robisz by z tym grzechem walczyć, może nie robisz nic, może z grzechem ci dobrze?
Wielki Post niech będzie odpowiedzią na te i szereg innych pytań o wiarę w Twoim i moim życiu. Niech przyniesie dobre owoce, niech przybliży nas do naszego Zbawiciela.
Posypujemy dziś głowy popiołem, przyznając przez ten symbol, że jesteśmy grzeszni i słabi. Nie czekajmy zatem z walką z grzechem aż do spowiedzi przedświątecznej, niech nasze kroki- jak najszybciej- już teraz na początku Wielkiego Postu, skierują się do konfesjonału. Zaprośmy Boga do naszych serc od początku tego szczególnego okresu, wejdźmy w ten czasu pełni łaski uświęcającej, powierzmy ten czas Bogu, niech zrobi z nim co zechce, tak by przyniósł nam najlepsze owoce.
W Wielkim Poście tu na blogu zaproszę na dwa cykle tekstów.
Pierwszy, którego teksty już są umieszczone na stronie, czekają na publikacje, to „Post we dwoje„. Będzie o małżeństwie, relacjach, rodzinie. Cykl o takim samym tytule ukazał się tu już w Wielkim Poście roku 2018, dziś powracam do tych samych tematów, chodź już trochę inaczej. Uważam, że warto w dzisiejszych czasach pokazać jakim dużym skarbem jest sakrament małżeństwa. Te teksty przeczytacie w każdą środę Wielkiego Postu. Pierwszy już za tydzień.
W każdą sobotę, tak jak już od kilku lat teksty z cyklu: „Postna Droga” pisane na bieżąco, stanowią niejako mój pamiętnik Wielkiego Postu. Powstaną w oparciu o to co akurat dotknie mnie w danym tygodniu czy to po odsłuchaniu jakiejś konferencji, kazania, przeczytaniu jakiegoś artykułu lub przeczytaniu fragmentu Pisma Świętego.
Ten blog, to jedyna przestrzeń internetowa z której, poza sprawami zawodowymi, pozwalam sobie korzystać w czasie Wielkiego Postu. Najbliższe kilkadziesiąt dni to zatem dni bez facebooka, You Tube i innych zjadaczy czasu.
