Kilka dni temu natknąłem się na cytat Świętego Jana Bosko:
„Nie odkładajcie na jutro dobra, które możecie uczynić dzisiaj, ponieważ jutro może nie będziecie już mieli więcej czasu„
Żyjemy w czasach, w których chcemy wszystko naukowo opisać, wytłumaczyć. W internecie często można natknąć się na kołczów prawiących naukowych podwalinach problemu sprowadzającego się do odkładania naszych obowiązków na później. Takie zaburzenie nosi nazwę prokrastynacja.
Jeszcze jakiś czas temu, społeczeństwo wyśmiałoby takich nauczycieli, twierdząc że choroba ta nosi prostszą nazwę: lenistwo. Pewnie dużo w tym racji, ale nie do końca.
Problem jest pewnie złożony. W obecnych czasach jest szaleńcze tępo życia, jesteśmy jak nigdy wcześniej bombardowani zalewem przeróżnych bodźców, informacji. Coraz więcej się też od nas wymaga. Często praca nie kończy się w pracy… ale jest zabierana do domu, bo przecież to nie problem odpisać wieczorem na maila. Kiedyś po określonej godzinie wszystko było zamknięte i można było spędzić czas z bliskimi. Dziś, też jest to możliwe, ale wymaga dużej samodyscypliny. Brak samo dyscypliny może w pierwszej fazie do nadmiaru obowiązków a w kolejnej do zwyczajnego wypalenia zawodowego, depresji czy innych tego typu zaburzeń. No i potem nie chce nam się chcieć… odkładamy wszystko na później, a później jest jeszcze gorzej.
Ciągle pisze o obowiązkach, ale cytat świętego uderza głębiej, mówi on nie o obowiązkach ale o dobru. Tymczasem właśnie przez nadmiar obowiązków wiele dobra odkładamy na później. Nie ma czasu by spędzić fajnie czas z rodziną, nie ma czasu by odwiedzić kogoś samotnego, nie ma czasu by zaangażować się w jakąś społeczną akcję, nie ma czasu na bycie dobrym dla innych ale też i dla siebie.
I tak czas ucieka na wykonywaniu szeregu obowiązków i brakuje już go do tego by żyć pełnią życia. Odkładamy szereg spraw na później, myśląc że gdy minie jakiś tam etap w naszym życiu to znajdziemy więcej czasu, czy jednak na pewno tak będzie?
Może zatem zadanie na ostatni odcinek Wielkiego Postu. Może czas uczynić dzisiaj jakieś dobro, które od dawna odkładamy na potem.
Problem niewątpliwie bardzo ważny, ale nie do rozwiązania samodzielnie. Zmienić trzeba SYSTEM, by pewnych rzeczy nie wymuszał, a w innych nie przeszkadzał. A tu akurat nauczyciele wyją, by przywrócić prawo do zadawania zadań domowych – co jest oczywiście sprzeczne z tym rozwiązaniem.
Pozdrawiam.
To takie oczekiwanie że inni pokierują moim życiem.