Boże Ciało to jedno z piękniejszych Świąt w roku. Wielu z nas pamięta zaangażowanie z dzieciństwa w jakim sypaliśmy kwiaty czy dzwoniliśmy dzwoneczkami. Pamiętam same procesje Bożego Ciała jak i udział w codziennych procesjach w okresie oktawy.
Procesja w Boże Ciało to z jednej strony publiczna manifestacja wiary z drugiej okazja do tego by oddać cześć Jezusowi Eucharystycznemu.
Ta manifestacja wiary jest w dzisiejszych czasach niezwykle ważna. Idziemy z Jezusem ukrytym w Najświętszym Sakramencie do tego podzielonego na różne sposoby świata, zapraszamy Go do naszych spraw, problemów, naszego życia. Zapraszamy Go także do niewierzących i tych Mu nieprzychylnych. Manifestujemy, że wiara w Jezusa nie jest tylko sprawą prywatną i osobistą. Może w wymiarze jednostki tak jest, ale w wymiarze publicznym jest dokładnie odwrotnie, bo skoro poznałem Jezusa i Jego naukę i chcę żyć zgodnie z Jego wskazówkami to będę dążył do tego by i innych przekonać że Jezus ma najlepszy pomysł na życie każdego z nas, a co za tym idzie będę dążył do tego by sprawy publiczne były uregulowane zgodnie z zasadami na życie związanymi z chrześcijańskim systemem wartości.
Procesja Bożego Ciała to jednak przede wszystkim oddanie czci Jezusowi. Bóg na różne sposoby przypomina nam o tym, że Eucharystia to nie tylko symbol a prawdziwa i żywa obecność Boga. Bóg przypomina nam, że pozostawił nam siebie pod postaciami chleba i wina, pozwolił na zamknięcie siebie w tabernakulach całego świata i czeka na to aż zabierzemy Go do naszego serca, naszych spraw, naszego życia, tak by mógł pomóc nam w dojściu do zbawienia.
O żywej obecności przypomina nam dzięki licznym cudom eucharystycznym. W Polsce w ciągu ostatnich lat to np Sokółka, Legnica, a na świecie choćby ostatnio zatwierdzony przez Watykan cud z Indii, gdzie na hostii pojawiła się twarz Jezusa.
Jezus przypomina nam o swojej realnej obecności, przez liczne cuda mówi do nas: „Ja Jestem” i czekam na Ciebie.
Chyba niewielu ludzi jest „nieprzychylnych Bogu/Jezusowi”. Właściwie jest to chyba niemożliwe, bo jeśli ktoś nie wierzy, to trudno, by się gniewał na istotę jego własnym zdaniem nieistniejącą. Problemem jest KOŚCIÓŁ jako instytucja kierowana przez biskupów/księży, a często od Boga/Jezusa odstręczająca.
Pozdrawiam.
To prawda, niektórzy duchowni skutecznie odstraszają od Boga